Esther De Soomer

Residentie periode
Zomer 2026

“Vor langer Zeit, bevor sie ihren Hof verlassen musste, war Oma Rheinland weder Oma, noch im Rheinland, sondern Landwirtin in Babilon, Pommern, gewesen. Sie besaß Tiere und Äcker und verstand, wie eine Kuh zu melken ist und wie das Gras zu schneiden, sie wusste, wann man sät, erntet und heut und wie man sich auf strenge Winter vorzubereiten hat. Es hat sich seitdem viel geändert und in der kurzen Zeit zwischen ihrem Leben und meinem ist uns Vieles abhandengekommen, was uns nicht mal so richtig aufgefallen ist, da wir mit einer gewissen Selbstgerechtigkeit glaubten, dass alles besser wurde.“

Esther De Soomer (1986) schrijft proza in haar moedertalen Nederlands en Duits. Haar werk draait rond de vraag waarvoor we nog (of niet langer) taal hebben. Ze is geïnteresseerd in thema’s als meertaligheid, verlies en onze vervreemding van de natuur. Bij voorkeur richt ze haar aandacht op de onbeholpen mens, op het zwijgende landschap, op rafelranden en schemerzones. Haar verhalen en essays zijn verschenen in tijdschriften en bloemlezingen in beide taalgebieden en ze brengt haar werk regelmatig op podia in België, Nederland en Duitsland. Ze werd geselecteerd voor de Autorenwerkstatt Prosa van Literarisches Colloquium Berlin, was genomineerd voor de Anil Ramdas Essayprijs en was writer-in-residence aan de Jan van Eyck Academie in Maastricht.

Tijdens haar residentie bij Underground werkt Esther aan een (grotendeels) Duitstalig project over woudsterfte en taalverlies. Puttend uit bestaande verhalen, zoals sprookjes en familievertellingen, onderzoekt ze de kritieke toestand van verschillende Europese boslandschappen vanuit het perspectief van iemand die haar taal kwijtraakt. Een belangrijke inspiratiebron is het verhaal van haar grootmoeder, die na de Tweede Wereldoorlog uit het bosrijke Pommeren werd verdreven en haar boerderij moest achterlaten. Haar kennis over hoe je zaait, teelt, oogst, hooit en hoedt geraakte zo in één generatie verloren. De boerderij biedt Esther vruchtbare grond om te onderzoeken wat dat verlies betekent en hoe je dat doet: bewaren voor de toekomst. Met kiemende gewassen, met ingemaakte vruchten, met woorden.